باران گیلان

باز باران

با ترانه

با گوهرهای فراوان

می چکد بر صورت من

رد بوسه اش تا گردن من

پلک هایم بسته و خواب

بوسه ای میخواهد اما

از جنس دیگر

باز باران

می چکد بر شیشه ی سرد

کو آنسو من

کو آنسو تو

خاطرات بر شیروانی

میزند ضرب

تا بگوید من هستم

من هستم

 

روح وحشی